Door de bomen....

De tuin is dan wel gedaan, maar een boom blijkt rond oktober geplant te kunnen worden en nu gekozen te moeten worden. De tuinman gaf ons de tip om naar De Limieten te gaan om eens rond te kijken. Ik had helemaal geen zin om tussen al die bomen te lopen of om helemal naar Huizen te rijden, maar het was een van die dingen die ik voor de vakantie gedaan wilde hebben. Lief bleef thuis, dus Ol en ik zijn zaterdag in de auto gestapt richting Huizen. Halverwege de Overtoom belde mijn broer. "Oooh had het gezegd, was ik meegegaan. Dat lijkt mij heel erg leuk!" zei mijn broer. "Kom er nu aan" antwoordde ik. Uiteraard was de A1 een drama en leek het eindeloos te duren voor we bij de afslag waren. Eenmaal bij de afslag was ik blij met TomTom, ik had geen idee waar ik was. Ik hoorde mijn broer op de achterbank tegen Ol grappen:"Mama vindt dit veel te ver van de Appie vandaan". Eenmaal bij de kwekerij moest ik toegeven: het viel reuze mee, het was zelfs wel leuk. Een prachtige omgeving, met nog mooiere huizen en een enorme kwekerij. Het zonnetje scheen en wij waanden ons even in het buitenland zo rustig voelde het aan. We liepen wat rond, ik achter een lege buggy en mijn broer achter Ol aan. Volop keuze aan bomen, planten, heggen, beeldjes en meer. We hebben vol verbazing staan kijken naar deze pindakaasboom, de bladeren ruiken echt naar pindakaas. Toen we Ol lieten ruiken trok ze een vies gezicht, ze is geen pindakaas-fan. Na de kwekerij zijn we naar De Tafelberg gegaan voor een broodje en een nodige koffie en appelsap. Ik was er nog nooit geweest, maar wat een uitje! Het is een hele leuke plek aan de hei met een heerlijk terras. Ol was vreselijk lief en geduldig. Ze zat op een eigen stoel en dronk haar sap en at een sultana samen met haar aap. Het voelde een beetje als een voorproefje voor de vakantie. Na de lunch zijn we in de auto gestapt om naar huis te rijden. Uiteraard wilde ik vriend TomTom gebruiken. Broer keek mij verbaasd aan en vroeg:"Waar wil je heen? Naar huis? Komt wel goed hoor.... we hebben dat ding niet nodig." Hij lachte en keek even achterom naar Ol. Die lag al bijna te slapen. We reden binnendoor om het A1 drama niet te herhalen. We kwamen bij een kruising aan en ik herkende het meteen, we waren in Muiderberg. Daar woont onze Oma, ze is 94 jaar en woont daar in een tehuis. We keken elkaar aan en besloten dat er geen andere optie was dan even langs te gaan. Oma was heel erg blij ons te zien. Of ze meteen wist dat wij het waren, dat weet ik niet. Ik heb Ol in de buggy gelegd en ze sliep lekker door. Broer liep achter de rolstoel van Oma en ik achter de buggy van Ol door de tuin van het tehuis. Na driekwartier vond Oma het genoeg en hebben we haar naar de woonkamer gebracht. Ol was inmiddels wakker en ook blij haar Omama te zien, ze had enorme verhalen. Verhalen die haar Omama niet verstond, maar die haar wel boeide. Eenmaal terug in de auto zat broer op de achterbank bij Ol. Ik hoorde een hoop gegiechel en rollenspelletjes waarbij broer aap was en ol gewoon ol. Ik hoop dat broer ooit er aan toe zal zijn samen met zijn partner het avontuur ouderschap aan te gaan. Hij zou het geweldig doen.

Van Ring Tot Pumps

Vanmorgen gingen Ol en ik naar Opa en Oma, mijn vriendin en haar dochtertje kwamen ook. Haar dochter is een paar maanden ouder dan Ol. Ol is altijd razend enthousiast om haar vriendinnetje te zien. Zodra haar maatje door de voordeur kwam, rende ze op haar af. Haar speelmaatje is alleen niet altijd even makkelijk en zette het ook vandaag weer op een brullen en dat heeft ze de eerste 15 minuten volgehouden.... Mijn vader vroeg of ik even twee minuten voor hem had. Oma zou wel even op Ol letten. We gingen naar zijn werkkamer en daar haalde hij een klein doosje tevoorschijn. In dat doosje zat de ring van zijn moeder. Hij heeft hem helemaal laten restaureren en op maat voor mij laten maken. Hij is prachtig. Mijn vader vroeg mij of ik hem af en toe zou willen dragen en dat de ring nu van mij was. Ik hield het natuurlijk niet droog. Graag wil ik de ring dragen! Ik had niets van mijn oma, alleen wat foto's maar niets tastbaars. Deze ring droeg zij bijna iedere dag, volgens mijn vader, en hij zou ook van haar moeder zijn geweest. Mijn oma is overleden toen mijn vader net ging studeren. Ik heb haar dus nooit gekend. Helaas, want in mijn gedachten zouden we heel close zijn geweest. Haar oude vriendinnen ken ik en zij zeggen mij vaak dat ik zo vreselijk veel op haar lijk, dan gaat het om een lach of een blik. Ze was na de oorlog naar Nederland gekomen. Amper 18 jaar oud is ze op de boot gestapt in Indonesie om een nieuw leven in Nederland te starten. Mijn opa kwam later met de boot en ze trouwden hier in Amsterdam in de Jacob Obrechtkerk. Samen kregen ze twee kinderen, waarvan mijn vader de oudste was. Helaas heeft hun huwlijk niet stand gehouden, iets wat voor die tijd voor katholieken een grote schande was. Mijn opa trouwde zijn nieuwe liefde en kreeg nog twee kinderen en mijn oma is nooit meer met een man gezien. Helaas stierf ze op een veel te jonge leeftijd, anders zou ze vast nog wel een leuke vent zijn tegengekomen. Ze was een kleine dame met zwart golvend haar, amandelvormige donkere ogen en een mooi gevormde mond. Toen ik weer beneden kwam waren de dametjes lekker aan het spelen. Ol rende rondjes en liet zich gewillig in haar buik prikken door haar vriendin. Na de lunch is mijn vriendin naar huis gegaan en gingen Ol en ik de stad in. Zaterdag trouwt een vriendin van mij en ik wilde nog even kijken naar schoenen. Gelukkig viel Ol in slaap en slaagde ik meteen in de eerste winkel. Een paar hele hoge pumps, van die voordat-ik-kinderen-of-zwanger-raakte-pumps. Moet nog wel even oefenen, want dat is lang geleden dat ik op dit soort hoge hakken heb gelopen. Die hele bruiloft baart mij een beetje zorgen. Wat moet je aan? Is mijn jurk wel oké, is het niet een beetje te? Welke tas neem ik mee, lees: welke tas zit niet onder de appelsap of geplette rozijntjes? Daarbij komt dat ik alleen ga, lief houdt niet van dit soort dingen, dus hoe ga ik een bruiloft, een receptie, een diner en een feest aan elkaar breien zonder op lief terug te vallen en dat alles op hele hoge hakken.... Het zal allemaal wel vanzelf gaan, ken haar familie, haar oude buurmeisjes, haar huidige vriendinnen ook een beetje en mijn jurk is vast oké en anders gooi ik die pumps aan de kant en zet het gewoon op een dansen! En dat is ook heel lang geleden dat mama op iets anders stond te swingen dan de Sesamstraat-cd...... Wat een feest!