Door de bomen....

De tuin is dan wel gedaan, maar een boom blijkt rond oktober geplant te kunnen worden en nu gekozen te moeten worden. De tuinman gaf ons de tip om naar De Limieten te gaan om eens rond te kijken. Ik had helemaal geen zin om tussen al die bomen te lopen of om helemal naar Huizen te rijden, maar het was een van die dingen die ik voor de vakantie gedaan wilde hebben. Lief bleef thuis, dus Ol en ik zijn zaterdag in de auto gestapt richting Huizen. Halverwege de Overtoom belde mijn broer. "Oooh had het gezegd, was ik meegegaan. Dat lijkt mij heel erg leuk!" zei mijn broer. "Kom er nu aan" antwoordde ik. Uiteraard was de A1 een drama en leek het eindeloos te duren voor we bij de afslag waren. Eenmaal bij de afslag was ik blij met TomTom, ik had geen idee waar ik was. Ik hoorde mijn broer op de achterbank tegen Ol grappen:"Mama vindt dit veel te ver van de Appie vandaan". Eenmaal bij de kwekerij moest ik toegeven: het viel reuze mee, het was zelfs wel leuk. Een prachtige omgeving, met nog mooiere huizen en een enorme kwekerij. Het zonnetje scheen en wij waanden ons even in het buitenland zo rustig voelde het aan. We liepen wat rond, ik achter een lege buggy en mijn broer achter Ol aan. Volop keuze aan bomen, planten, heggen, beeldjes en meer. We hebben vol verbazing staan kijken naar deze pindakaasboom, de bladeren ruiken echt naar pindakaas. Toen we Ol lieten ruiken trok ze een vies gezicht, ze is geen pindakaas-fan. Na de kwekerij zijn we naar De Tafelberg gegaan voor een broodje en een nodige koffie en appelsap. Ik was er nog nooit geweest, maar wat een uitje! Het is een hele leuke plek aan de hei met een heerlijk terras. Ol was vreselijk lief en geduldig. Ze zat op een eigen stoel en dronk haar sap en at een sultana samen met haar aap. Het voelde een beetje als een voorproefje voor de vakantie. Na de lunch zijn we in de auto gestapt om naar huis te rijden. Uiteraard wilde ik vriend TomTom gebruiken. Broer keek mij verbaasd aan en vroeg:"Waar wil je heen? Naar huis? Komt wel goed hoor.... we hebben dat ding niet nodig." Hij lachte en keek even achterom naar Ol. Die lag al bijna te slapen. We reden binnendoor om het A1 drama niet te herhalen. We kwamen bij een kruising aan en ik herkende het meteen, we waren in Muiderberg. Daar woont onze Oma, ze is 94 jaar en woont daar in een tehuis. We keken elkaar aan en besloten dat er geen andere optie was dan even langs te gaan. Oma was heel erg blij ons te zien. Of ze meteen wist dat wij het waren, dat weet ik niet. Ik heb Ol in de buggy gelegd en ze sliep lekker door. Broer liep achter de rolstoel van Oma en ik achter de buggy van Ol door de tuin van het tehuis. Na driekwartier vond Oma het genoeg en hebben we haar naar de woonkamer gebracht. Ol was inmiddels wakker en ook blij haar Omama te zien, ze had enorme verhalen. Verhalen die haar Omama niet verstond, maar die haar wel boeide. Eenmaal terug in de auto zat broer op de achterbank bij Ol. Ik hoorde een hoop gegiechel en rollenspelletjes waarbij broer aap was en ol gewoon ol. Ik hoop dat broer ooit er aan toe zal zijn samen met zijn partner het avontuur ouderschap aan te gaan. Hij zou het geweldig doen.

Woordeloze Woensdag

Woordeloze Woensdag

We smelten....

Tjee wat is het warm. We hebben het zwembadje van Ol gevuld en wanneer zij er lekker in zit te spelen, dompel ik mijn voeten in haar badje. Wat een heerlijkheid. Ik heb de neiging om er gewoon helemaal in te gaan zitten, maar gezien het feit dat onze Amsterdamse tuin een soort Arena is.... heb ik besloten dat niet te doen. De buren zitten vast niet te wachten op een moeder die wanhopig haar gehele lijf probeert onder te dompelen in de schelp van haar dochter. Ol is gelukkig zo lief om met haar gietertje en andere speeltjes lekker veel te spetteren dus dat helpt. Vanmorgen zette ik het badje klaar en had alleen de tuinslang in het badje gelegd en Ol stond er al als een volleerde badmeester naast: "Jaah, watersjang in da water!" gilde ze uit. Keurig mikte ze in het badje. Toen ik de 'waterslang' weer had opgerold en er een emmer warm water in wilde kieperen, was mijn kleine meid er al in gaan zitten. De rillingen liepen over haar rug, het water was ijskoud. "Heeejijk in da water" zei het dappere waterratje. Ik heb toch maar die emmer warm water toegevoegd.

Vanmiddag na de dut hadden we ijs. Ol snapt het hele ijseten niet. Ze steekt haar tong uit en opent haar mond maar wanneer ze de kou van het ijsje voelt zet ze het op een lachen en loopt ze weg. Een hapje sorbetijs gaat er wel in, maar dan een of twee hapjes en dat is ook wel genoeg.

En dan die enorme regen en onweer gisterenavond. Wat een verkoeling! Lief was in de woonkamer en ik was al naar bed gegaan. Om een uur of kwart over elf stak lief zijn hoofd om de deur en vroeg met pretogen: "Want to come stand in the rain with me?" "You are kidding right?" vroeg ik verbaasd, want lief is voorzitter van de pas-op-club. "No, just come with me!" Dus ik ben uit bed gestapt, heb even bij Ol gekeken en ben toen achter lief aan de tuin ingelopen. Ik had nog wel een jurkje aangetrokken maar lief stond vrolijk in zijn onderbroek met gespreide armen in de regen. Dit tot schrik van onze buurman die net op dat moment de balkondeuren sloot. Na een paar minuten van heerlijke verkoeling zei lief lachend "Better get back in the house, what if we get hit by lightning... we are parents now. We have to be responsible" Zo ken ik mijn voorzitter van de pas-op-club weer!

Woordeloze Woensdag (niet helemaal woordeloos)

Mijn nieuwe favoriete plekje in Amsterdam....


Onze nieuwe tuin....


Met nieuwe schatten...

Woordeloze Woensdag

Een bruidje, een tuin en een nare tafel.

De bruiloft was prachtig, mijn vriendin zag er betoverend uit. Een strakke satijnen jurk met een sleepje en met een hartvormig decolleté en een sluier. De ceremonie was informeel en gezellig, de receptie onder luid gezang en het eten was heerlijk. Na het eten probeerde ik weg te gaan maar werd opgevangen om te dansen. Dat was best leuk om weer eens lekker te swingen. Eenmaal thuis konden de hoge hakken weer in de kast en de mooie jurk en het tasje weer aan de kant want we zijn nog bezig met de tuin! Lief is na het werk hard aan de slag met het houten balkon. De tegels liggen en de aankleding moet nog gedaan worden. Ol speelt in haar tentje in het midden van van de tuin en ik probeer de was ook even buiten te laten hangen. Toen ik de oude tuintafel iets wilde verzetten, klapte die dicht met mijn vinger er nog tussen. Lief was aan het werk en Ol stond ook in de tuin. Gelukkig is mijn vinger alleen flink gekneusd en een fikse snee aan de bovenkant. Ik probeerde te blijven lachen naar Ol, die de paniek toch wel in mijn ogen zag. Waar haar vallen-en-stoten-creme al niet goed voor is. De zwelling neemt al af, maar heeft wel alle kleuren van de regenboog aangenomen! Maar tussendoor gingen Ol en ik vanmiddag ook even naar Artis. Een kort rondje, want we waren er pas om kwart over drie. We waren met de fiets gegaan en o wat ben ik omgefietst.... maar gezellig was het wel even samen fietsen. In Artis is het hoogtepunt op dit moment toch wel de twee (!) baby zeehondjes (ja, ik weet wel dat het zeeleeuwen zijn maar wij noemen ze zeehondjes). Die twee baby zeehondjes liggen op het droge met hun moeders. Daar kan Ol zeker tien minuten naar staan kijken. Meestal gaan we daarna automatisch naar de vlinders maar die hebben we vandaag moeten overslaan wegens tijdgebrek. Op weg naar huis hebben we bij 't Klompenhuisje nog een paar leuke schoenen voor Ol weten te scoren, stond niet in de planning maar we kwamen er langs. Toch nog veel te laat thuis gekomen, om tien over zes, moest ik nog koken. Ik had het plan weer iets nieuws te proberen. Gewoon lekker simpel: kip, rijst, courgette, uitje.... dat wat er nog in de koelkast lag. Best te doen dacht ik. Ollebol dacht daar heel anders over: iedere hap nam ze weer uit haar mond en legde het uitgekauwde prutje op mijn bord. Niet mijn idee van lekker samen eten. Na het eten heb ik de boel de boel gelaten en lief gevraagd Ol naar bed te brengen. Ik wilde graag even bij mijn lieve vriendin langs. Zij is weer opgenomen in het ziekenhuis en ligt daar nu weer sinds zondag. Eerst lag ze in het Lucas maar vandaag is ze overgeplaatst naar het AMC. Haar dochtertje is vandaag vier weken oud en ze kan haar niet eens vasthouden van de pijn. Haar kraamtijd had er heel anders uit moeten zien. Hoop dat ze gauw weten wat er aan de hand is en dat ze snel beter zal worden en van haar meisje kan genieten. Morgen ga ik naar Aalsmeer, plantjes kopen en nog meer potten. Oma L. gaat mee, dus die kan Ol lekker bezighouden.

Woordeloze Woensdag

En toen ze vroegen of ik even naar boven wilde? Jaaa!

Daar zijn ze weer!

De prachtige pioenrozen! Deze staat prachtig te zijn op onze vensterbank. Het was even stil maar ben druk met de voorbereidingen voor de tuin. Woensdag is d-day, dus de woordeloze woensdag kan wel eens spectaculair worden! Dan komt de hijskraan en komen de materialen. We hebben de vergunning voor de kraan, die alle materialen over het pand in onze tuin moet plaatsen. Ze komen al vroeg, al om half zeven! Hopen dat ukkepuk dan nog even blijft slapen. Tot overmaat van ramp hebben een stelletje grapjassen de borden die door de gemeente waren geplaatst voor de vergunning afgelopen nacht uit de stoep getrokken en eentje bij een woonboot en eentje in het water gedumpt. Goed, we hebben dus nog een paal met de tijden waarop we de plekken mogen gebruiken. De gemeente gaat niet nog een bord plaatsen, kost ze te veel........ ?? Stom van verbazing probeerde ik die dame uit te leggen dat dit een dure grap gaat worden, maar de mevrouw legde mij nog een keer uit dat zij er niets aan kon doen en dat we wel keurig de vergunning hadden betaald (ca. €350,- voor alleen de vergunning) maar dat ze de plekken die aan de vergunning hangen nu niet gegarandeerd vrij zullen zijn. Maar als die niet vrij zijn, gaat mijn kraan weg. Of wacht de kranenman heel vriendelijk a €180,- per uur tot er een plekje vrij is? Kortom, was er even druk mee. Heb wel lieve buren die nu allemaal hun auto neer willen zetten op de plekken die we nodig hebben en de sleutels bij ons achterlaten om ze 's ochtends te verzetten.
Ook was ik druk met mijn lieve vriendin. Zij zou donderdag op bezoek komen met haar pasgeboren dochtertje, maar ze kwam maar niet. Vreselijk ongerust was ik. Het bleek dat ze met vreselijke pijn in het ziekenhuis was opgenomen en ze niet meer aanspreekbaar was door de pijn. Haar lief had mij gelukkig tussen de tests weten te sms-en dat hij bij haar was. Ze is gisteren uit het zoekenhuis ontslagen en is vandaag weer lekker thuis. Alles is weer goed met haar en de kleine meid heeft er weinig van gemerkt.

Tuin & Zo

Deze tegels worden het! Gisteren en vandaag zijn Ol en ik naarstig op pad gegaan, op zoek naar tegels..... vreselijk saai maar o zo leuk als de tuin af is. Misschien weet je nog dat lief de schutting had opgezet.... en toen gebeurde er niets meer, lief had het te druk. Nu is er een tuinman ingeschakeld en die gaat, als alles goed gaat, over twee weken aan de slag met onze tuin. Helaas komt er geen gras, dat gaat niet in onze tuin zo zegt de tuinman, dus een schommel op het terras! Het wordt nog een heel gedoe. Foto's zullen absoluut volgen!
Afgelopen weekend was mijn (half)zusje jarig, ze werd 16. Ze wilde haar verjaardag alleen met ons, haar ouders en mijn broer en zijn partner vieren. Voor een meisje van 16 heel bijzonder leek mij. Ik dacht dat ze het liever met vrienden zou willen vieren, maar nee. We hebben heerlijk gegeten en gedronken, mijn moeder had een hele tafel vol lekkernijen. Lief en ik konden blijven slapen, dus konden we uk lekker laten slapen. Mijn ouders wonen in Bergen (NH), niet ver maar net vervelend als je ukkepuk wakker moet maken. We hebben vreselijk gelachen met 'Party & Co'. Wat een aanrader! Ik kwam niet meer bij toen mijn stiefvader 'skischansspringen' moest uitbeelden. Of toen lief het woord 'naaktloper' moest uitbeelden.... de tranen liepen over mijn wangen van het lachen!

Woordeloze Woensdag (niet helemaal woordeloos)

Als ik in onze tuin zit en om mij heen kijk....


zie ik deze kleine "schatten" in een lege tuin staan...


houd nog even vol kleine schatten....


er komen er meer van jullie aan....

Werkpaardje

Zo had ik een verre oom geregeld die volgende week mijn vriend zou komen helpen met het plaatsen van een hek (van ca. 11 meter) in onze tuin. Zo'n groot hek waar je, zelfs wanneer je op je tenen staat, niet overheen kan kijken. Zo'n hek met grote palen die ruim 90 cm de grond in moeten en die een voetenbad van cement nodig hebben. Zo'n hek waar je hulp voor nodig hebt.... Dus ik heb alles besteld en donderdag bij ons laten bezorgen zodat de heren volgende week aan de slag zouden kunnen. Mijn vriend kwam echter op het geniale plan om vast met de grondboor de gaten te boren voor de palen. Dat zou weer tijd schelen volgende week. Vrijdagochtend begon hij met het maken van de gaten. Hij heeft even pauze gehad om naar het afzwemmen van Olivia te kijken. Maar aan het einde van de dag waren de gaten gegraven en......... had hij de palen in het cement gezet. Helemaal alleen (en waterpas ;-)). Tja, als dit mannetje eenmaal aan de slag gaat.... Dus vanmorgen is hij vroeg naar buiten gegaan en heeft met een beetje hulp van de buurman de panelen weten te plaatsen. Zo hadden wij voor 10 uur 's ochtends al een prachtig hek staan! Nu moet ik gauw aan de slag om andere materialen te bestellen zodat die verre oom ook wat te doen heeft..... want die oom komt en er is nog het nodige te doen in de tuin dus terug naar de planning en de winkel!