Mooie Onderbroekjes

Gisteren had ik het helemaal gehad met luiers. Ol is nu echt groot genoeg, maar ze wil gewoon niet op haar potje of op onze W.C. Belonen daar is madam niet gevoelig voor, omkopen al helemaal niet. Ik besloot 'cold turkey' te proberen.

"Ga je met Mama mee? Dan gaan we naar de Hema. Kopen we mooie onderbroekjes voor Ol bij de grote meisjes afdeling."
"Ja, goed idee! Net als Mama?"
"Ja, net als Mama. Dan doen we je een mooie onderbroek aan, maar dan moet je wel op het potje of op de W.C. plassen."
"Ja..... dat is goed. Gaan we nu naar de Hema naar de grote meisjes afdeling?"
"Ja, we gaan nu!"

Eenmaal in de Hema hebben we bijna alle broekjes gekocht die er in haar maat te krijgen zijn. Natuurlijk ook wat hemdjes en een hele lading leggings. Op weg naar huis nog even langs de markt, even naar de kaasboer.

"Hallo, hier ben ik!" riep Ol
"O, was je daar meissie?" zei de kaasboer
"Ik was bij de Hema!"
"Nou das fijn!"
"Ja... onderbroeken kopen!"
"Ach, heb Mama een nieuwe vriend?!"

Ol snapte niets van de kaasboer, maar besloot maar meteen om een plakje kaas te vragen en ik was allang blij dat het gesprek afgelopen was.

Eenmaal thuis hebben we de broekjes meteen gewassen en vanmorgen was de morgen. Ol kreeg een onderbroekje aan. Een witte met bloemetjes. Trots stond ze voor de spiegel. Ik had haar potje in de woonkamer gezet en het kleed opgerold. Af en toe zette ik haar op het potje, maar er gebeurde helemaal niets. Ze speelde en bleef keurig droog. Ze dronk wat, dus zette ik haar weer op het potje. Niets. Toen stond ze bij haar keukentje lekker te spelen. Opeens keek ze naar beneden en ik rende op haar af en zette haar meteen op het potje. Een halve plas in het potje! En een halve naast het potje... maar het potje was halfvol! En Ol? Die was verdrietig want haar mooie onderbroekje was nu vies. Grote tranen rolde over haar wangen. Gelukkig hadden we heel veel mooie onderbroekjes gekocht en hadden we al gauw weer een mooie uitgekozen. Volgende keer net iets sneller naar het potje!

De pot op....

"Ohh.... mij w.c..... wa prachtig!" Ol kreeg vandaag een potje van Fisher-Price... zo eentje met een muziekje, maar dat was niet de reden. De reden tot het kopen van deze fancy pot is dat onze Ol niet van de gewone potjes kan opstaan. Ik heb de potjes verhoogd maar dan komt ze er nog niet af. Een ring op het toilet was een volgende logische stap, maar ook dat gaat niet. Ol heeft de kracht niet in haar bovenlijfje om zich veilig te voelen op het hoge toilet. Dus toen ben ik deze pot gaan halen. Door het handvat aan de zijkant kan ze zich opduwen en de hoogte is net haalbaar voor haar om gecontroleerd te gaan zitten. Vol belangstelling keek Ol naar de blauwe troon. Ze trok meteen haar broek naar beneden en vroeg mij haar romper los te maken. Ze ging zitten op haar troon. "Zitten op w.c..... pssssshht" zei de prinses op haar troon. Helaas er kwam geen plasje. Ik gaf haar wat te drinken en we luisterden samen of er iets kwam..... niets. Ol wilde opeens heel snel haar luier weer aan. Ik trok haar haar luier en broek weer aan en ze snelde zich naar haar keukentje. "Zo... handjes wassen" zei ze. Trots keek ik hoe mijn meisje haar handjes onder het kraantje van haar keukentje hield en vervolgens haar handjes droogde aan haar kleine theedoek. Ik wilde net de kamer uitlopen toen ik mijn ukkepuk betrapte op het produceren van een poep en een plas in haar luiertje. "Mama, zit er in... schone juijer!". Na de schone luier had Ol hele andere ideeën met haar nieuwe troon....


... maar net voor het slapen gaan hebben we het nog een keertje geprobeerd. Vol trots zat ze op het potje en papa moest ook komen kijken. Helaas kwam ze niet verder dan een windje maar we hebben staan juichen! Morgen proberen we het weer, overmorgen weer en de dag daarna weer en daarna.... gewoon weer.

Het kleinste kamertje

Ik was een van die mensen die moeite had met plassen op een openbaar toilet. Het idee dat iemand je misschien kon horen plassen, maakte het soms onmogelijk voor mij om daadwerkelijk te plassen. Het is zelfs wel eens gebeurd dat ik heel nodig moest en naar het toilet ging, maar dat er dames stonden de kletsen voor de deur van het toilethokje en ik onverrichter zaken weer naar buiten kwam. Het ging gewoon niet. Zelfs wanneer mijn lief aan de andere kant van de deur stond, vroeg ik hem weg te lopen.
En nu? Nu loopt er een klein blond peutertje achter mij aan, ze volgt mij ook naar het toilet. Het kleinste kamertje is bij ons echt klein, maar ze moet en zal mee. Ze propt zich in het hoekje en kijkt mij guitig en vol verwachting aan. Ze legt haar wijsvingertje op haar lippen en zegt: "shhhhhh".... en wanneer ze mij hoort plassen steekt ze haar wijsvinger in de lucht en zegt: "Jaaaah, goed gedaan!" Ze grijpt naar het toiletpapier en trekt aan de vellen papier die veel te vlot van de rol afglijden. "Afvegeh... Jah? Ollie doen? Jah" En dan is mijn grens bereikt: "Nee lief, mama doet het zelf. Stap maar even naar achteren, dankjewel". "Plas weg, spoeluh, jah?" vraagt ze met haar liefste blik. Ik til haar op en ze druk op de knop. "Daaag plas! Handjes wassuh jah?" We wassen onze handen, het avontuur zit er weer op. Missie volbracht. Nu zij nog op het potje....