Woordeloze Woensdag

En toen ze vroegen of ik even naar boven wilde? Jaaa!

Van Ring Tot Pumps

Vanmorgen gingen Ol en ik naar Opa en Oma, mijn vriendin en haar dochtertje kwamen ook. Haar dochter is een paar maanden ouder dan Ol. Ol is altijd razend enthousiast om haar vriendinnetje te zien. Zodra haar maatje door de voordeur kwam, rende ze op haar af. Haar speelmaatje is alleen niet altijd even makkelijk en zette het ook vandaag weer op een brullen en dat heeft ze de eerste 15 minuten volgehouden.... Mijn vader vroeg of ik even twee minuten voor hem had. Oma zou wel even op Ol letten. We gingen naar zijn werkkamer en daar haalde hij een klein doosje tevoorschijn. In dat doosje zat de ring van zijn moeder. Hij heeft hem helemaal laten restaureren en op maat voor mij laten maken. Hij is prachtig. Mijn vader vroeg mij of ik hem af en toe zou willen dragen en dat de ring nu van mij was. Ik hield het natuurlijk niet droog. Graag wil ik de ring dragen! Ik had niets van mijn oma, alleen wat foto's maar niets tastbaars. Deze ring droeg zij bijna iedere dag, volgens mijn vader, en hij zou ook van haar moeder zijn geweest. Mijn oma is overleden toen mijn vader net ging studeren. Ik heb haar dus nooit gekend. Helaas, want in mijn gedachten zouden we heel close zijn geweest. Haar oude vriendinnen ken ik en zij zeggen mij vaak dat ik zo vreselijk veel op haar lijk, dan gaat het om een lach of een blik. Ze was na de oorlog naar Nederland gekomen. Amper 18 jaar oud is ze op de boot gestapt in Indonesie om een nieuw leven in Nederland te starten. Mijn opa kwam later met de boot en ze trouwden hier in Amsterdam in de Jacob Obrechtkerk. Samen kregen ze twee kinderen, waarvan mijn vader de oudste was. Helaas heeft hun huwlijk niet stand gehouden, iets wat voor die tijd voor katholieken een grote schande was. Mijn opa trouwde zijn nieuwe liefde en kreeg nog twee kinderen en mijn oma is nooit meer met een man gezien. Helaas stierf ze op een veel te jonge leeftijd, anders zou ze vast nog wel een leuke vent zijn tegengekomen. Ze was een kleine dame met zwart golvend haar, amandelvormige donkere ogen en een mooi gevormde mond. Toen ik weer beneden kwam waren de dametjes lekker aan het spelen. Ol rende rondjes en liet zich gewillig in haar buik prikken door haar vriendin. Na de lunch is mijn vriendin naar huis gegaan en gingen Ol en ik de stad in. Zaterdag trouwt een vriendin van mij en ik wilde nog even kijken naar schoenen. Gelukkig viel Ol in slaap en slaagde ik meteen in de eerste winkel. Een paar hele hoge pumps, van die voordat-ik-kinderen-of-zwanger-raakte-pumps. Moet nog wel even oefenen, want dat is lang geleden dat ik op dit soort hoge hakken heb gelopen. Die hele bruiloft baart mij een beetje zorgen. Wat moet je aan? Is mijn jurk wel oké, is het niet een beetje te? Welke tas neem ik mee, lees: welke tas zit niet onder de appelsap of geplette rozijntjes? Daarbij komt dat ik alleen ga, lief houdt niet van dit soort dingen, dus hoe ga ik een bruiloft, een receptie, een diner en een feest aan elkaar breien zonder op lief terug te vallen en dat alles op hele hoge hakken.... Het zal allemaal wel vanzelf gaan, ken haar familie, haar oude buurmeisjes, haar huidige vriendinnen ook een beetje en mijn jurk is vast oké en anders gooi ik die pumps aan de kant en zet het gewoon op een dansen! En dat is ook heel lang geleden dat mama op iets anders stond te swingen dan de Sesamstraat-cd...... Wat een feest!

Daar zijn ze weer!

De prachtige pioenrozen! Deze staat prachtig te zijn op onze vensterbank. Het was even stil maar ben druk met de voorbereidingen voor de tuin. Woensdag is d-day, dus de woordeloze woensdag kan wel eens spectaculair worden! Dan komt de hijskraan en komen de materialen. We hebben de vergunning voor de kraan, die alle materialen over het pand in onze tuin moet plaatsen. Ze komen al vroeg, al om half zeven! Hopen dat ukkepuk dan nog even blijft slapen. Tot overmaat van ramp hebben een stelletje grapjassen de borden die door de gemeente waren geplaatst voor de vergunning afgelopen nacht uit de stoep getrokken en eentje bij een woonboot en eentje in het water gedumpt. Goed, we hebben dus nog een paal met de tijden waarop we de plekken mogen gebruiken. De gemeente gaat niet nog een bord plaatsen, kost ze te veel........ ?? Stom van verbazing probeerde ik die dame uit te leggen dat dit een dure grap gaat worden, maar de mevrouw legde mij nog een keer uit dat zij er niets aan kon doen en dat we wel keurig de vergunning hadden betaald (ca. €350,- voor alleen de vergunning) maar dat ze de plekken die aan de vergunning hangen nu niet gegarandeerd vrij zullen zijn. Maar als die niet vrij zijn, gaat mijn kraan weg. Of wacht de kranenman heel vriendelijk a €180,- per uur tot er een plekje vrij is? Kortom, was er even druk mee. Heb wel lieve buren die nu allemaal hun auto neer willen zetten op de plekken die we nodig hebben en de sleutels bij ons achterlaten om ze 's ochtends te verzetten.
Ook was ik druk met mijn lieve vriendin. Zij zou donderdag op bezoek komen met haar pasgeboren dochtertje, maar ze kwam maar niet. Vreselijk ongerust was ik. Het bleek dat ze met vreselijke pijn in het ziekenhuis was opgenomen en ze niet meer aanspreekbaar was door de pijn. Haar lief had mij gelukkig tussen de tests weten te sms-en dat hij bij haar was. Ze is gisteren uit het zoekenhuis ontslagen en is vandaag weer lekker thuis. Alles is weer goed met haar en de kleine meid heeft er weinig van gemerkt.

Woordeloze Woensdag

Het boekenkastje voor Ol is af!


Yes, staartjes!